MARCINKÓW - jest dawną wsią górniczą, należącą do 1347 r. do państwa (dóbr) karpieńskiego. Wymieniona została w 1443 r. jako Tertetindorf, a w 1463 r. jako Merbotindorf (Nierobocin? - zwolniony z roboty, tj. pańszczyzny). Już wtedy jednak sztolnie srebra stały opuszczone. W 1481 r. Henryk Starszy Podiebradowicz przekazał ten teren rodzinie Gregor z prawem poszukiwania i eksploatowania rud. Efektów jednak nie było, gdyż złoża należały do ubogich. W czasach pruskich ponowne wysiłki w tym kierunku podjął kpt. von Zerbst i radca podatkowy Mencelius, którzy uruchomili w 1749 r. uroczyście kopalnię „Zum reichen Segen" wraz z hutą „Friedrichs Siłberhutte". Po ich śmierci nastąpił jednak upadek zakładów. Ostatnią próbę
podjęto w 1855 r., ale też nie zaowocowała ona pomyślnymi skutkami.
Na wysokości 822 m stanął w 1598 r. kościół św. Marcina, należący jako cmentarny do Nowego Waliszowa. W 1779 r. rozbudowano jego prezbiterium i zakrystię. Po zniszczeniu w 1623 r. odbudowany został w 1701 r. Jest to budowla nieduża, bezwieżowa, kryta gontem i opuszczona po 1945 r. Niezły ołtarz główny, praca Józefa Knietiga (XVIII w.), trafił tu z Iglicznej. Przed wejściem na cmentarz stoi kamienne Ukrzyżowanie z 1801 r z płaskorzeźbą Michała Anioła. Dziś kościół jest w totalnej ruinie.
Długi czas posługi duszpasterskie pełnił tu Georg Seipelt (zm. 1837 r.) uwieczniony przez Karola von Holtei w utworze „Christian Lammfell". |
O mieście
