NOWY WALISZÓW - leży na skraju Krowiarek. Wieś ta założona została przez Panowiców na początku XIV w. Około 1560 r. tutejsze wolne sołectwo było własnością Wróblów, którzy
postawili istniejący do dziś dwór.
Już w poł. XVIII w. wieś należała do największych na Ziemi Kłodzkiej, stanowiąc w całości własność kolejno Wallisów i Mutiusów, zaś na pocz. XIX w. - Magnisów. Trzymano wówczas 1060 merynosów. Działało też kilkanaście rzemieślników, w tym 10 tkaczy. Do 1939 r. także nieduże letnisko. Po 1945 r. wybitnie rolniczy charakter dzięki niezłym glebom.
Kościół św. Mikołaja w 1384 r. wzmiankowano jako filialny do parafii w Starym Waliszowie, od której usamodzielniono go w 1389 r. Obecna budowla pochodzi z początki XVI w., będąc przebudowana w 1688 r. Jest to hala dwuprzęsłowa ze skromnym, niskim prezbiterium. Nakrywa ją sklepienie krzyżowe z XVI w. Od zachodu wznosi się wieża, dołem czworoboczna, wyżej oktogonalna, z barokowym, jednoprześwitowym baniastym hełmem. Wysoko umieszczono półkoliste wręcz okna, a pod nimi rząd małych, owalnych. Wyposażenie wnętrza stanowi dość bogaty zespół barokowo-rokokowy. Barokowy ołtarz główny z końca XVIII w. jest w miarę skromny. Na tabernakulum usytuowano figurkę MB z Dzieciątkiem. Także w prezbiterium skromne ołtarze boczne, po lewej - MB Różańcowej z obrazem MB z Dzieciątkiem, objawiającej się św. Dominikowi i św. Katarzynie sjeneńskiej (XIX w.), zaś po prawej - św. Anny z jej wizerunkiem (XIX w.). Zdobna jest ambona (1765-70) z samodzielnym baldachimem i postaciami ewangelistów na parapecie kosza. Wśród rzeźb wyróżnia się figura św. Józefa, wykonana przez Michała Klara (1 poł. XVIII w.). Na lewo od wejścia na cmentarz tkwi krzyż pokutny, ustawiony w tym miejscu w 1987 r., z rytem strzałki, wykonany z piaskowca o wymiarach 82x63x21 cm.
Godny uwagi jest też mocno zapuszczony park ze starodrzewem na zapleczu dworu, gdzie zachowało się też kilka późnobarokowych rzeźb ogrodowych. |
O mieście
