ZABŁOCIE - niewielka osada na lewym brzegu Nysy Kłodzkiej, stanowiąca praktycznie północne przedmieście Bystrzycy Kłodzkiej. Zabłocie jest bez wątpienia starą osadą, może nawet starszą od Bystrzycy Kłodzkiej. Powstało prawdopodobnie jako osada związana z zamkiem Koblitzburg, który miał stać podobno na terenie dworu w Starym Waliszowie, na cyplu po przeciwnej stronie rzeki. Początkowo też Zabłocie określano jako "w pobliżu Koblitzburga" lub "pomiędzy Koblitzburgiem a kamiennym mostem", ponieważ był tu pierwszy most przez Nysę Kłodzką w pobliżu miasta. Powodowało to, że Zabłocie od początku było ściśle związane z Bystrzycą Kłodzką, później stanowiło własność miasta i uchodziło za przedmieście.
W XIV wieku istniało tu wolne sędziostwo, dzierżawione przez ławników. W 1397 roku nabył je za 10 marek Hensel Frunff. W 1402 roku w dokumencie wystąpił Jacob Wolf, piszący się z Zabłocia. Póżniej sędziostwo należało do wójta Bystrzycy Kłodzkiej. Z 1464 roku zachowała się wzmianka, iż powódź zniszczyła most. Wieś nie była duża, nie posiadała kościoła i należała do parafii w mieście.
W 1748 roku Zabłocie nadal pozostawało własnością miasta, ale było już sporą wsią. Mieszkało w niej 14 kmieci oraz 20 zagrodników i chałupników. w drugiej połowie XIX wieku Zabłocie wyłączono z miasta, tworząc ponownie gminę wiejską. W 1875 roku przez pola wsi przeprowadzono linię kolejową z Kłodzka do Bystrzycy Kłodzkiej, ale nie powstała tu stacja. W początkach XX wieku pomiędzy Zabłociem a miastem zbudowano hydroelektrownię, jedną z pierwszych na Śląsku. Podpiętrzono wówczas wody rzeki szerokim jazem i wykopano kanał do zabudowań elektrowni.
Po 1945 roku w Zabłociu nie zaszły większe zmiany, nadal zachowało ono rolniczy charakter. Dobre warunki naturalne i bliskość miasta spowodowały, że wieś przez cały czas utrzymywała stałą liczbę mieszkańców, z niewielkimi tylko wahaniami. Nie rozwija się jednak, chociaż wzniesiono kilka nowych domów. Brak tu zakładów pracy, nadal jednak działa elektrownia. |
O mieście
