STRONA GŁÓWNA    FORUM    KSIĘGA GOŚCI    KONTAKT    LINKI    POGODA 

  O mieście
  Położenie
  Historia
  Zabytki
  Plan miasta
  Ciekawostki
  Znani mieszkańcy
  Bystrzyckie legendy
  Galeria
  Bystrzyca dziś
  Bystrzyca wczoraj
  Bystrzyca nocą
  Powódź 1997
  Turystyka
  Noclegi
  Gastronomia
  Miejscowości
  Kultura
  MGOK
  Biblioteka Publiczna
  Szkoła Muzyczna
  Muzeum Filumenistyczne
  Izba Pamięci Rolnictwa
  Komunikacja
  PKS
  PKP
  Warto zobaczyć
  Śnieżnik
  Maria Śnieżna
  Wodospad Wilczki
  Ogród Bajek
  Autostrada Sudecka
  Pasterskie Skały
  Fort Wilhelma
  Pałac w Gorzanowie
  O serwisie
  Ogólnie
  Podziękowania
  Współpraca
  Nasze bannery
  Statystyki

 
 
 
 
 Zabytki

Kościół parafialny pw. św. Michała  Archanioła jest zabytkiem szczególnej klasy. Należy do najstarszych budowli w regionie, a pod względem  architektonicznym tworzy ciekawe rozwiązanie - jest to budowla halowa. Pierwotnie kościół nosił wezwanie  św. Jana Chrzciciela. Czas powstania pierwotnego  kościoła nie jest dokładnie znany. Po raz pierwszy dokumenty wymieniają bystrzycką świątynię w 1336 r., lecz wiadome jest, że pod względem architektonicznym sięga ona początkami ok. poł. XIII wieku, gdyż jest to budowla częściowo romańska z późniejszymi gotyckimi uzupełnieniami. Kościół przeżył wiele tragedii, a wśród nich szczególne piętno wycisnął napad husytów w grudniu 1429 roku. Wtedy to spalono świątynię, a wieżę całkowicie zburzono. Z czasem odbudowano świątynię, w poł. XIV wieku powstała dwunawowa hala gotycka. Kościół przeżył kilka razy przebudowę: dobudowano drugie prezbiterium - prawdopodobnie na początku XVI wieku, a w XVIII wieku przebudowano wieżę. Największe zmiany w architekturze świątyni przyniósł początek XX wieku, wtedy to kościół był za mały dla potrzeb parafian. Z tej przyczyny został w latach 1914 - 1916 całkowicie rozbudowany. Część zachodnia otrzymała neorenesansową i neomanierystyczną architekturę, a także neogotyckie przęsła. Również z tego okresu pochodzi wyposażenie kościoła: neogotycki ołtarz główny i ołtarze boczne. W bystrzyckiej świątyni spotykamy jednakże ciekawe i bardzo wartościowe dzieła sztuki. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje pochodząca z ok. poł. XIV wieku gotycka figurka Matki Boskiej z Dzieciątkiem stojąca na półksiężycu. Tradycja wiąże ją z osobą praskiego arcybiskupa Arnoszta z Pardubic - czciciela Marii, a także fundatora wielu dzieł sztuki. Jednak w rzeczywistości dzieło to powstało znacznie później. Cennym zabytkiem jest też renesansowa kamienna chrzcielnica pochodząca z roku 1577, a więc z czasów kiedy kościół należał do protestantów. Została ona ozdobiona kilkoma herbami: Hrabstwa Kłodzkiego, Śląska, Bystrzycy i rodu Bernsteinów - fundatorów, a także znajduje się tam postać św. Jana Chrzciciela. W tej świątyni spotykamy dwie barokowe rzeźby: św. Jana Nepomucena i św. Franciszka Ksawerego, wykonane przez słynnego rzeźbiarza Michała Klahra. Obok kościoła stoi zabytkowa plebania pochodząca z II poł. XVI wieku.
Ratusz na rynku miejskim należy do najbardziej okazałych budowli, a to z powodu m.in. wysokiej wieży zegarowej. Pierwotnie na tym miejscu stała inna budowla ratuszowa, znacznie mniejsza i bez żadnych cech stylowych. 
Pierwotny ratusz został wybudowany w średniowieczu, około poł. XIV wieku. Z czasem uległ spaleniu, a w XVI wieku wybudowano nową renesansową budowlę z wieżą. Ratusz nie miał szczęścia, gdyż kilka razy uległ pożarowi, a z tego powodu zatarł swoją pierwotną architekturę i dekoracje. W latach 1853 - 54 przebudowano ratusz. Uzyskał on nową renesansową formę architektoniczną nawiązującą do mieszczańskiej architektury włoskich wolnych kupieckich miast. Jedynie z dawnego ratusza pozostała wieża, której zwieńczeniu nadano neorenesansowe formy architektoniczne.
 
Brama Wodna należy do największych atrakcji miasta i jest wręcz jego symbolem. Nad przejściem widać płytką nyżę - to była prowadnica dla spuszczania i podnoszenia "brony" (kraty). Wieżę tę zwano przed 1945 rokiem Wieżą  Willmanna, jako że Hermann Stehr - znany niemiecki pisarz pochodzący z Bystrzycy - umieścił tu część akcji jednej ze swych powieści. Miał w niej mieszkać strażnik o tym nazwisku. 
Obok Bramy Wodnej stoją budowle dawnego obronnego wójtostwa, które pierwotnie było odgrodzone od miasta wałem i fosą. Bystrzyca jako miasto królewskie była zarządzana przez dziedzicznego wójta, który rezydował w tej obronnej budowli. Uległa ona wielu przebudowom (w 1767 roku budowlę obniżono o dwa piętra) i jej obecny kształt nie posiada już cech obronnych. Pod wieżą mieszczą się kute w skale dwie sklepione piwnice. Wójtostwo posiada wewnątrz mały, głęboki dziedzińczyk. W fasadzie jednego z narożnych domów, przybudowanych doń, znajduje się jedyny zachowany  w mieście gmerk mieszczański: trzewik szewca.
Przy ul. Okrzei znajduje się wysoka, kamienna Wieża Kłodzka. Założona na rzucie kwadratu, zwieńczona stożkowym hełmem, przebudowana w 1568 roku. Stanowi pozostałość Bramy Kłodzkiej. Po restauracji w 1976 roku, urządzono na niej punkt widokowy.

Wstęp: bilet normalny - 2.50, ulgowy - 1.50

U wylotu ul. Rycerskiej stoi wysmukła Wieża Rycerska, zwana także Czarną Wieżą. Założona na kwadracie, zwieńczona wysokim hełmem iglicowym. Została w 1843 roku przebudowana na dzwonnicę sąsiedniego kościoła ewangelickiego. Wówczas też wykonano w górnej kondygnacji wysokie, biforyjne prześwity. Obok sklepiona furta w murze obronnym, łącząca ją z kościołem.
Barokowy pomnik Trójcy Świętej jest najokazalszym zabytkiem miasta. Poczodzi on z 1736 roku i został wykonany przez znanego śląskiego rzeźbiarza Antoniego Joerga i ufundowany przez bystrzyckiego patrycjusza Roberta Kleinwaechtera. Powodem fundacji tego pomnika było dziękczynienie za uratowanie miasta od pożaru. Pomnik ten ma zatem charakter wotywny. Stoi na miejscu, na którym znajdował się pręgierz. Pomnik ten posiada skomplikowany program ideowy, którego główną ideą jest zwycięstwo nad złem dzięki Bogu, przy współudziale świętych, w tym Michała  Archanioła i Maryi, którą tutaj przedstawiono jako Niepokalane Poczęcie. Również ciekawe jest przedstawienie Trójcy Świętej, gdyż obok wizerunku Boga Ojca, symbolu Ducha Świętego w postaci gołębicy widzimy unikatowy w skali regionu wizerunek Jezusa w postaci Baranka Apokaliptycznego. Ten bogaty program ideowy został oparty o dwunasty rozdział Apokalipsy, a ten fakt potwierdza znajdująca się na pomniku inskrypcja łacińska.
Mury obronne miasta należą do atrakcji nie tylko regionu, lecz całego kraju. Obok pobliskiego Paczkowa miasto to należy do jedynych z niewielu, które zachowały w części dawny system murów obronnych. Bystrzyca Kłodzka posiada mury obronne, których celem była obrona miasta. Dlatego też obok murów stały różne baszty. Mury obronne Bystrzycy pochodzą z 1319 roku i zostały ufundowane przez bystrzyckiego wójta Jakuba Rueckera. Obecnie istnieją trzy wieże miejskie: Rycerska, Kłodzka oraz Brama Wodna.
Kościół pod wezwaniem św. Jana Nepomucena jest drugą świątynią miasta, lecz pierwotnie znajdował się dawniej poza jego murami. Powodem tego był fakt, że kościół ten spełniał rolę świątyni przyszpitalnej, a w dawnych czasach szpitale fundowano zwykle poza miastem. Pierwotna świątynia pochodzi z 1588 roku. W roku 1634 powstała barokowa świątynia, a po pożarze w 1833 roku została ona gruntownie przebudowana. Do kościoła przylega budowla szpitalna, która pochodzi z lat 1824 - 1826.
Barokowy kościół pomocniczy św. Floriana (1725), postawiono na prawym brzegu Nysy Kłodzkiej, w parku nad skarpą. Ufundowany został przez grupę mieszczan pod przewodnictwem Johanna Michaela Klappera. Stanął on na miejscu kaplicy z 1646 roku, będącej ofiarą łaziebnika miejskiego Floriana Zierla. Z miejsca tego, zwanego Chmielną Górą, roztacza się piękny widok na wschodnie obramienie Rowu Górnej Nysy i na Masyw Śnieżnika.
Barokowy pomnik św. Jana Nepomucena stoi na cokole w okolicy kościoła św. Jana Nepomucena, przy moście nad rzeką Bystrzycą. Fakt ten nie jest przypadkiem, gdyż zwykle właśnie tego rodzaju pomniki stawiano przy mostach. Miało to przypominać męczeństwo tego Świętego skazanego za nieujawnienie tajemnicy spowiedzi na śmierć przez zrzucenie z mostu do rzeki Wełtawy w Pradze. Pomnik ten jest jedną z najstarszych tego rodzaju rzeźb na Ziemi Kłodzkiej. Pochodzi on z 1704 roku.
Kamienny pręgierz na Małym Rynku pochodzi z 1566 roku i został wykonany w piaskowcu. Pierwotnie znajdował się na rynku, dokładnie w miejscu, gdzie stoi barokowy pomnik Trójcy Świętej. W 1736 roku przeniesiono pręgierz pod strażnicę miejską i stał tam do 1813 roku. Potem postawiono go na Małym Rynku. Pręgierz służył do wykonywania kar cielesnych w ramach prawa miejskiego. Stawiano tu złoczyńców, ladacznice i nawet włóczęgów. Karano biczowaniem lub długim staniem przy pręgierzu. Na tym pomniku prawa wykuto łacińską inskrypcję: "Deus impios punit" (Bóg ukarze niegodziwców). Jest to cytat z Psalmu 37,9 i zarazem obraz prawa rozumianego w myśl Biblii. 
Kaplica pod wez. św. Franciszka Ksawerego jest budowlą barokową, pochodzącą z 1681 roku. Mamy tutaj do czynienia z niezwykłym zabytkiem, gdyż jest to pomnik upamiętniający ludzkie nieszczęście, jakim były zarazy. Jedną z najtragiczniejszych była zaraza, która w 1680 roku nawiedziła Ziemię Kłodzką. Wtedy to, jak głosi legenda, jeden z mieszkańców Kłodzka, wówczas miasta opanowanego przez zarazę, próbował uciec i schronić się w Bystrzycy. Misto to było wtenczas zamknięte i niedostępne dla chorych. Człowiek ten nie doszedł do miasta. Zmarł z powodu zarazy w miejscu, gdzie stoi ta kaplica. W ten sposób nikt nie został w Bystrzycy zarażony. w celu upamiętnienia tego zdarzenia mieszkańcy Bystrzycy ufundowali właśnie tę kaplicę poświęconą św. Franciszkowi Ksaweremu - patronowi chroniącemu od zarazy.
Kamienice mieszczańskie - w Bystrzycy zachowało się kilka starych mieszczańskich kamienic, których wartość podkreślają kamienne renesansowe późnorenesansowe portale, sklepienia sieni, a także w wielu przypadkach oryginalne barokowe formy architektoniczne. Niestety tragiczne pożary, jakie nawiedziły kilka razy to miasto, spowodowały, że wiele kamienic przebudowano i przez to zatarto pierwotną historyczną formę i dekoracje. Dziś tylko w niewielu kamienicach zachowało się kilka osobliwości. Do nich należy kamienny portal z kamienicy nr. 14, czy renesansowy portal kamienicy nr. 11. Osobliwością jest kamienica nr. 4 z dużą sienią i renesansowym sklepieniem, a także ze ściennym malowidłem, przedstawiającym Bystrzycę w czasie pożaru w 1823 roku.
Zabytkowy dwór przy ulicy Kłodzkiej jest mało zauważanym zabytkiem architektury, a jego ranga nie jest zbytnio doceniana. W rzeczywistości mamy tu do czynienia z późnorenesansową architekturą rezydencjonalną szlachty bystrzyckiej. Jest to szlachecki dwór, powstał on na przełomie XVI i XVII wieku. Pod względem architektonicznym należy do grupy typowych nowożytnych szlacheckich rezydencji. Jednym z ciekawych elementów architektury jest późnorenesansowy szczyt, typowy dla śląskiej architektury rezydencjonalnej. Budowla ta jest najstarszą zachowaną w Bystrzycy.
Pomnik Maryjny złożony jest z kolumny korynckiej zwieńczonej figurą Maryi z Dzieciątkiem. Tego rodzaju pomniki, często fundowane jako wotywne, należały do typowych dzieł sztuki epoki baroku. Również w tym duchu został ufundowany bystrzycki pomnik Maryjny. Pochodzi on z 1710 roku. Pomniki Maryjne bardzo często fundowane w czasach kontrreformacji, wyrażały w swoim ideowym programie naukę o Maryi jako współodkupicielki. Silnie akcentowały ten kult. Miały zwykle propagandowy charakter podkreślający ważną rolę Maryi w dziele zbawienia. Były ważnym akcentem religijnym w polenice z protestantami odrzucającymi Jej znaczenie w zbawieniu.
Na Górze Parkowej na północ od kościoła św. Floriana stoi późnobarokowa murowana kapliczka Habla z około 1800 roku, założona na rzucie kwadratu. 
Dzięki staraniom pana Andrzeja Wziątka, kapliczka została pięknie odnowiona.
Na Górze Parkowej znajduje się także kapliczka z figurką Matki Bożej z Lourdes.
Koło rzeki Nysa Kłodzka, niedaleko oczyszczalni ścieków (górka Mazurka) stoi figura Matki Boskiej Łąkowej z 1728 roku.
Przy ulicy Wojska Polskiego 35 znajduje się kapliczka słupkowa z piaskowca. Z przodu kapliczki jest wykuta data 1661, zaś z tyłu 1913. W ostatnim czasie doprawiono do niej krzyż, ale możliwe, że zamiast krzyża mogło być coś innego. Z trzech stron znajdują się wgłębienia, w których prawdopodobnie znajdowały się figurki, ale są to tylko przypuszczenia. We wszystkich żródłach historycznych o Bystrzycy Kłodzkiej nie ma wzmianki o tej kapliczce.
 
Foto: Tomasz Dereń
Źródło: Marek Sikorski "Bystrzyca Kłodzka - Zabytki sztuki"
 
 

Copyright © by 2002 - 2008 Tomasz Dereń