|
|
| |
| Pałac
w Gorzanowie |
| |
Pośrodku Gorzanowa wznosi się duży renesansowy
pałac w typie południowoniemieckim z zabudowaniami gospodarczymi z
około 1554 roku. Zaliczany jest do najwybitniejszych dzieł
architektury pałacowej w całej południowo - zachodniej Polsce.
Pierwsza rozbudowa miała miejsce w 1636 roku, zaś w latach 1637 - 40
zbudowano przy udziale włoskiego mistrza Jakuba Carove
(zatrudnionego wówczas w Kłodzku) kaplicę św. Jerzego. Kilkanaście
lat później dokonano dość umiarkowanej barokizacji, głównie wnętrz,
w tym kaplicy (prawdopodobnie wykonawcą był praski warsztat Carla
Lurago, 1653 - 75), dostawiono tarasy z loggiami, urządzono pierwszy
na ziemiach nadodrzańskich barokowy park. Kolejna przebudowa z około
1737 roku nie zostawiła zbyt widocznych śladów. Od końca lat 60-tych
XX wieku stoi opuszczony i czeka na pilny remont.
Zespół pałacowy założony jest na planie prostokąta z wewnętrznym
dziedzińcem o powierzchni 250 m2. Od południa i północy urządzono
boczne dziedzińce, od zachodu - gospodarczy. Od wschodu znajduje się
zaniedbany park francusko - angielski z grotą (dzieło J. Carove).
Nad wjazdem na zewnetrzny dziedziniec mieści się figura św. Jerzego
(1678 ?). Główny korpus posiada trzy kondygnacje dwunastoosiowe (!).
Charakterystyczny jest smukły dach konstrukcji dwuspadowej z
wybitnym okapem i o szczytach z esownicami z czterema parami
szczycików na połaciach. Komnaty rozplanowano amfiladowo z salą -
hallem pośrodku. Od dziedzińca wewnętrznego na piętrze biegnie
taras, rozdzielony wieżą do gzymsu koronującego. Pozostałe skrzydła
są dwukondygnacyjne z dachami pulpitowymi. Naroża budynku głównego
posiadają boniowanie, zaś fasady - cały niemal ówczesny zestaw
ornamentów. Przyziemia sklepiono kolebkowo z lunetami o ostrych
szwach sklepiennych. Sale piętra posiadały pierwotnie renesansowo
polichromowane belkowania, które w skrzydle głównym przerobiono w
XVIII wieku na plafony z polichronią o tematyce antycznej i
współczesnej. Sala przodków ze swymi barokowymi stiukami jest
przykładem rzadkiego w tym regionie zdobnictwa. Ładna, acz nieco
przeładowana jest i sztukateria kaplicy oraz hallu. W XVIII wieku
hełm wieży zmieniono na pospolity, dwuprzezroczowy cebulasty. W
herbowym kartuszu wieżowym znajduje się tablica wymieniająca włości
panów pałacu m.in. Lancouiz (Długopole). Na bramie gospodarczej
naprzeciw parku umieszczono figurę św. Jana Nepomucena z pierwszej
połowy XVIII wieku z leżącym u jego stóp krucyfiksem. |
| |
Zobacz reportaż z "Euroregio Glacensis" o gorzanowskim pałacu
|
| |
|
|
|
Kliknij na
zdjęcie, aby powiększyć |
| |
| |
| |
|
Źródło: Krzysztof
R. Mazurski "Ziemia Kłodzka - część południowa",
foto: Tomasz Dereń |
|
|
|
|
